৩. উত্তৰাথেৰীৱত্থু

পৰিজিণ্ণমিদন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো উত্তৰাথেৰিং নাম ভিক্খুনিং আৰব্ভ কথেসি.

থেৰী কিৰ ৱীসৱস্সসতিকা জাতিযা পিণ্ডায চৰিত্ৱা লদ্ধপিণ্ডপাতা অন্তৰৱীথিযং একং ভিক্খুং দিস্ৱা পিণ্ডপাতেন আপুচ্ছিত্ৱা তস্স অপটিক্খিপিত্ৱা গণ্হন্তস্স সব্বং দত্ৱা নিৰাহাৰা অহোসি. এৱং দুতিযেপি ততিযেপি দিৱসে তস্সেৱ ভিক্খুনো তস্মিংযেৱ ঠানে ভত্তং দত্ৱা নিৰাহাৰা অহোসি, চতুত্থে দিৱসে পন পিণ্ডায চৰন্তী একস্মিং সম্বাধট্ঠানে সত্থাৰং দিস্ৱা পটিক্কমন্তী ওলম্বন্তং অত্তনো চীৱৰকণ্ণং অক্কমিত্ৱা সণ্ঠাতুং অসক্কোন্তী পৰিৱত্তিত্ৱা পতি. সত্থা তস্সা সন্তিকং গন্ত্ৱা, ‘‘ভগিনি, পৰিজিণ্ণো তে অত্তভাৱো ন চিৰস্সেৱ ভিজ্জিস্সতী’’তি ৱত্ৱা ইমং গাথমাহ –

১৪৮. ‘‘পৰিজিণ্ণমিদং ৰূপং, ৰোগনীড়ং পভঙ্গুৰং;

ভিজ্জতি পূতিসন্দেহো, মৰণন্তঞ্হি জীৱিত’’ন্তি.

তস্সত্থো – ভগিনি ইদং তৱ সৰীৰসঙ্খাতং ৰূপং মহল্লকভাৱেন পৰিজিণ্ণং, তঞ্চ খো সব্বৰোগানং নিৱাসট্ঠানট্ঠেন ৰোগনীড়ং, যথা খো পন তৰুণোপি সিঙ্গালো ‘‘জৰসিঙ্গালো’’তি ৱুচ্চতি, তৰুণাপি গড়োচীলতা ‘‘পূতিলতা’’তি ৱুচ্চতি, এৱং তদহুজাতং সুৱণ্ণৱণ্ণম্পি সমানং নিচ্চং পগ্ঘৰণট্ঠেন পূতিতায পভঙ্গুৰং, সো এস পূতিকো সমানো তৱ দেহো ভিজ্জতি, ন চিৰস্সেৱ ভিজ্জিস্সতীতি ৱেদিতব্বো. কিং কাৰণা? মৰণন্তঞ্হি জীৱিতং যস্মা সব্বসত্তানং জীৱিতং মৰণপৰিযোসানমেৱাতি ৱুত্তং হোতি.

দেসনাৱসানে সা থেৰী সোতাপত্তিফলং পত্তা, মহাজনস্সাপি সাত্থিকা ধম্মদেসনা অহোসীতি.

উত্তৰাথেৰীৱত্থু ততিযং.