৩. সব্বহুলকুমাৰকৱত্থু

সুখকামানি ভূতানীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো সম্বহুলে কুমাৰকে আৰব্ভ কথেসি.

একস্মিঞ্হি সমযে সত্থা সাৱত্থিযং পিণ্ডায পৱিসন্তো অন্তৰামগ্গে সম্বহুলে কুমাৰকে একং ঘৰসপ্পজাতিকং অহিং দণ্ডকেন পহৰন্তে দিস্ৱা ‘‘কুমাৰকা কিং কৰোথা’’তি পুচ্ছিত্ৱা ‘‘অহিং, ভন্তে, দণ্ডকেন পহৰামা’’তি ৱুত্তে ‘‘কিং কাৰণা’’তি পুন পুচ্ছিত্ৱা ‘‘ডংসনভযেন, ভন্তে’’তি ৱুত্তে ‘‘তুম্হে ‘অত্তনো সুখং কৰিস্সামা’তি ইমং পহৰন্তা নিব্বত্তনিব্বত্তট্ঠানে সুখলাভিনো ন ভৱিস্সথ. অত্তনো সুখং পত্থেন্তেন হি পৰং পহৰিতুং ন ৱট্টতী’’তি ৱত্ৱা অনুসন্ধিং ঘটেত্ৱা ধম্মং দেসেন্তো ইমা গাথা অভাসি –

১৩১. ‘‘সুখকামানি ভূতানি, যো দণ্ডেন ৱিহিংসতি;

অত্তনো সুখমেসানো, পেচ্চ সো ন লভতে সুখং.

১৩২. ‘‘সুখকামানি ভূতানি, যো দণ্ডেন ন হিংসতি;

অত্তনো সুখমেসানো, পেচ্চ সো লভতে সুখ’’ন্তি.

তত্থ যো দণ্ডেনাতি যো পুগ্গলো দণ্ডেন ৱা লেড্ডুআদীহি ৱা ৱিহেঠেতি. পেচ্চ সো ন লভতে সুখন্তি সো পুগ্গলো পৰলোকে মনুস্সসুখং ৱা দিব্বসুখং ৱা পৰমত্থভূতং ৱা নিব্বানসুখং ন লভতি. দুতিযগাথায পেচ্চ সো লভতেতি সো পুগ্গলো পৰলোকে ৱুত্তপ্পকাৰং তিৱিধম্পি সুখং লভতীতি অত্থো.

দেসনাৱসানে পঞ্চসতাপি তে কুমাৰকা সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহিংসূতি.

সম্বহুলকুমাৰকৱত্থু ততিযং.