২. ছব্বগ্গিযভিক্খুৱত্থু
সব্বে তসন্তীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো ছব্বগ্গিযে ভিক্খূ আৰব্ভ কথেসি.
তেযেৱ একস্মিঞ্হি সমযে তেনেৱ কাৰণেন পুৰিমসিক্খাপদে সত্তৰসৱগ্গিযে পহৰিংসু. তেনেৱ কাৰণেন তেসং তলসত্তিকং উগ্গিৰিংসু. ইধাপি সত্থা তেসং সদ্দং সুত্ৱা ‘‘কিং ইদ’’ন্তি পুচ্ছিত্ৱা ‘‘ইদং নামা’’তি আৰোচিতে ‘‘ন, ভিক্খৱে, ইতো পট্ঠায ভিক্খুনা নাম এৱং কত্তব্বং, যো কৰোতি, সো ইমং নাম আপত্তিং আপজ্জতী’’তি তলসত্তিকসিক্খাপদং (পাচি. ৪৫৪ আদযো) পঞ্ঞাপেত্ৱা, ‘‘ভিক্খৱে, ভিক্খুনা নাম ‘যথা অহং, তথেৱ অঞ্ঞেপি দণ্ডস্স তসন্তি, যথা চ ময্হং, তথেৱ নেসং জীৱিতং পিয’ন্তি ঞত্ৱা পৰো ন পহৰিতব্বো ন ঘাটেতব্বো’’তি ৱত্ৱা অনুসন্ধিং ঘটেত্ৱা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –
১৩০. ‘‘সব্বে তসন্তি দণ্ডস্স, সব্বেসং জীৱিতং পিযং;
অত্তানং উপমং কত্ৱা, ন হনেয্য ন ঘাতযে’’তি.
তত্থ সব্বেসং জীৱিতং পিযন্তি খীণাসৱং ঠপেত্ৱা সেসসত্তানং জীৱিতং পিযং মধুৰং, খীণাসৱো পন জীৱিতে ৱা মৰণে ৱা উপেক্খকোৱ হোতি. সেসং পুৰিমসদিসমেৱাতি.
দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
ছব্বগ্গিযভিক্খুৱত্থু দুতিযং.