১. ছব্বগ্গিযভিক্খুৱত্থু
সব্বে তসন্তীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৱনে ৱিহৰন্তো ছব্বগ্গিযে ভিক্খূ আৰব্ভ কথেসি.
একস্মিঞ্হি সমযে সত্তৰসৱগ্গিযেহি সেনাসনে পটিজগ্গিতে ছব্বগ্গিযা ভিক্খূ ‘‘নিক্খমথ, মযং মহল্লকতৰা, অম্হাকং এতং পাপুণাতী’’তি ৱত্ৱা তেহি ‘‘ন মযং দস্সাম, অম্হেহি পঠমং পটিজগ্গিত’’ন্তি ৱুত্তে তে ভিক্খূ পহৰিংসু. সত্তৰসৱগ্গিযা মৰণভযতজ্জিতা মহাৱিৰৱং ৱিৰৱিংসু. সত্থা তেসং সদ্দং সুত্ৱা ‘‘কিং ইদ’’ন্তি পুচ্ছিত্ৱা ‘‘ইদং নামা’’তি আৰোচিতে ‘‘ন, ভিক্খৱে, ইতো পট্ঠায ভিক্খুনা নাম এৱং কত্তব্বং, যো কৰোতি, সো ইমং নাম আপত্তিং আপজ্জতী’’তি পহাৰদানসিক্খাপদং (পাচি. ৪৪৯ আদযো) পঞ্ঞাপেত্ৱা, ‘‘ভিক্খৱে, ভিক্খুনা নাম ‘যথা অহং, তথেৱ অঞ্ঞেপি দণ্ডস্স তসন্তি, মচ্চুনো ভাযন্তী’তি ঞত্ৱা পৰো ন পহৰিতব্বো, ন ঘাতেতব্বো’’তি ৱত্ৱা অনুসন্ধিং ঘটেত্ৱা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –
১২৯. ‘‘সব্বে তসন্তি দণ্ডস্স, সব্বে ভাযন্তি মচ্চুনো;
অত্তানং উপমং কত্ৱা, ন হনেয্য ন ঘাতযে’’তি.
তত্থ সব্বে তসন্তীতি সব্বেপি সত্তা অত্তনি দণ্ডে পতন্তে তস্স দণ্ডস্স তসন্তি. মচ্চুনোতি মৰণস্সাপি ভাযন্তিযেৱ. ইমিস্সা চ দেসনায ব্যঞ্জনং নিৰৱসেসং, অত্থো পন সাৱসেসো. যথা হি ৰঞ্ঞা ‘‘সব্বে সন্নিপতন্তূ’’তি ভেৰিযা চৰাপিতাযপি ৰাজমহামত্তে ঠপেত্ৱা সেসা সন্নিপতন্তি, এৱমিধ ‘‘সব্বে তসন্তী’’তি ৱুত্তেপি হত্থাজানেয্যো অস্সাজানেয্যো উসভাজানেয্যো খীণাসৱোতি ইমে চত্তাৰো ঠপেত্ৱা অৱসেসাৱ তসন্তীতি ৱেদিতব্বা. ইমেসু হি খীণাসৱো সক্কাযদিট্ঠিযা পহীনত্তা মৰণকসত্তং অপস্সন্তো ন ভাযতি, ইতৰে তযো সক্কাযদিট্ঠিযা বলৱত্তা অত্তনো পটিপক্খভূতং সত্তং অপস্সন্তা ন ভাযন্তীতি. ন হনেয্য ন ঘাতযেতি যথা অহং, এৱং অঞ্ঞেপি সত্তাতি নেৱ পৰং পহৰেয্য ন পহৰাপেয্যাতি অত্থো.
দেসনাৱসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
ছব্বগ্গিযভিক্খুৱত্থু পঠমং.