৭. অপৰউত্তৰত্থেৰঅপদানৱণ্ণনা

সত্তমাপদানে নিব্বুতে লোকনাথম্হীতিআদিকং আযস্মতো অপৰস্স উত্তৰত্থেৰস্স অপদানং. অযম্পি পুৰিমবুদ্ধেসু কতাধিকাৰো তত্থ তত্থ ভৱে ৱিৱট্টূপনিস্সযানি পুঞ্ঞানি উপচিনন্তো ইতো চতুন্নৱুতিকপ্পে সিদ্ধত্থস্স ভগৱতো কালে কুলগেহে নিব্বত্তিত্ৱা ৱযপ্পত্তো ৱিঞ্ঞুতং পত্ৱা সাসনে লদ্ধপ্পসাদো হুত্ৱা উপাসকত্তং নিৱেদেসি. সো সত্থৰি পৰিনিব্বুতে অত্তনো ঞাতকে সন্নিপাতেত্ৱা বহুপূজাসক্কাৰং সংহৰিত্ৱা ধাতুপূজং অকাসি. সো তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৱমনুস্সেসু সংসৰন্তো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে সাকেতে ব্ৰাহ্মণকুলে নিব্বত্তিত্ৱা উত্তৰোতি লদ্ধনামো ৱযপ্পত্তো কেনচিদেৱ কৰণীযেন সাৱত্থিং গতো কণ্ডম্বমূলে কতং যমকপাটিহাৰিযং দিস্ৱা পসীদিত্ৱা পুন কাড়কাৰামসুত্তদেসনায অভিৱড্ঢমানসদ্ধো পব্বজিত্ৱা সত্থাৰা সদ্ধিং ৰাজগহং গন্ত্ৱা উপসম্পদং লভিত্ৱা তথেৱ চৰন্তো ৱিপস্সনং পট্ঠপেত্ৱা নচিৰস্সেৱ ছড়ভিঞ্ঞো অহোসি. ছড়ভিঞ্ঞো পন হুত্ৱা সত্থৰি সাৱত্থিযং ৱিহৰন্তে বুদ্ধুপট্ঠানত্থং ৰাজগহতো সাৱত্থিং উপগতো ভিক্খূহি – ‘‘কিং, আৱুসো, পব্বজ্জাকিচ্চং তযা মত্থকং পাপিত’’ন্তি পুট্ঠো অঞ্ঞং ব্যাকাসি.

৯৩. অৰহত্তং পন পত্ৱা সোমনস্সজাতো অত্তনো পুব্বচৰিতাপদানং পকাসেন্তো নিব্বুতে লোকনাথম্হীতিআদিমাহ. তং সব্বং হেট্ঠা ৱুত্তনযত্তা উত্তানত্থমেৱাতি.

অপৰউত্তৰত্থেৰঅপদানৱণ্ণনা সমত্তা.