৩-৭. ইস্সৰিযকামকাৰিকাকথাৱণ্ণনা

৯১০-৯১৪. ইদানি ইস্সৰিযকামকাৰিকাকথা নাম হোতি. ছদ্দন্তজাতকাদীনি সন্ধায ‘‘বোধিসত্তো ইস্সৰিযকামকাৰিকাহেতু ৱিনিপাতং গচ্ছতি, গব্ভসেয্যং ওক্কমতি, দুক্কৰকাৰিকং অকাসি, অপৰন্তপং অকাসি, অঞ্ঞং সত্থাৰং উদ্দিসী’’তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি অন্ধকানং, তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. সেসং পঠমকথাযং উত্তানত্থমেৱ. দুতিযকথাযং ইদ্ধিমাতি যদি ইস্সৰিযকামকাৰিকাহেতু গচ্ছেয্য, ইদ্ধিযা গচ্ছেয্য, ন কম্মৱসেনাতি চোদনত্থং ৱুত্তং. ইতৰো পন পঠমপঞ্হে ভাৱনামযং সন্ধায পটিক্খিপতি. দুতিযপঞ্হে পুঞ্ঞিদ্ধিং সন্ধায পটিজানাতি. ততিযকথাযং ইস্সৰিযকামকাৰিকাহেতু নাম দুক্কৰকাৰিকা মিচ্ছাদিট্ঠিযা কৰিযতি. যদি চ সো তং কৰেয্য, সস্সতাদীনিপি গণ্হেয্যাতি চোদনত্থং সস্সতো লোকোতিআদি ৱুত্তং. চতুত্থকথাযম্পি এসেৱ নযোতি.

ইস্সৰিযকামকাৰিকাকথাৱণ্ণনা.