৬. ঞাণকথাৱণ্ণনা

৮৭৬-৮৭৭. ইদানি ঞাণকথা নাম হোতি. তত্থ ধম্মচক্কপ্পৱত্তনে দ্ৱাদসাকাৰঞাণং সন্ধায ‘‘দ্ৱাদসৱত্থুকং ঞাণং লোকুত্তৰ’’ন্তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি পুব্বসেলিযানং, তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. অথ নং ‘‘সচে তং দ্ৱাদসৱত্থুকং, দ্ৱাদসহি মগ্গঞাণেহি ভৱিতব্ব’’ন্তি চোদেতুং দ্ৱাদসাতিআদিমাহ. ইতৰো মগ্গস্স একত্তং সন্ধায পটিক্খিপতি, একেকস্মিং সচ্চে সচ্চঞাণকিচ্চঞাণকতঞাণানং ৱসেন ঞাণনানত্তং সন্ধায পটিজানাতি. দ্ৱাদস সোতাপত্তিমগ্গাতিআদীসুপি এসেৱ নযো. ননু ৱুত্তং ভগৱতাতি সুত্তং সদ্ধিং পুব্বভাগপৰভাগেহি ঞাণনানত্তং দীপেতি, ন অৰিযমগ্গস্স দ্ৱাদস ঞাণতং. তস্মা অসাধকন্তি.

ঞাণকথাৱণ্ণনা.

ৱীসতিমো ৱগ্গো.

চতুত্থপণ্ণাসকো সমত্তো.