৪. তিৰচ্ছানকথাৱণ্ণনা

৮৬৯-৮৭১. ইদানি তিৰচ্ছানকথা নাম হোতি. তত্থ দেৱেসু এৰাৱণাদযো দেৱপুত্তা হত্থিৱণ্ণং অস্সৱণ্ণং ৱিকুব্বন্তি, নত্থি তত্থ তিৰচ্ছানগতা. যেসং পন তিৰচ্ছানৱণ্ণিনো দেৱপুত্তে দিস্ৱা ‘‘অত্থি দেৱেসু তিৰচ্ছানগতা’’তি লদ্ধি, সেয্যথাপি অন্ধকানং; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. অথ নং ‘‘যদি দেৱযোনিযং তিৰচ্ছানগতা সিযুং, তিৰচ্ছানযোনিযম্পি দেৱা সিযু’’ন্তি চোদেতুং অত্থি তিৰচ্ছানগতেসূতিআদিমাহ. কীটাতিআদি যেসং সো অভাৱং ইচ্ছতি, তে দস্সেতুং ৱুত্তং. এৰাৱণোতি পঞ্হে তস্স অত্থিতায পটিঞ্ঞা সকৱাদিস্স, ন তিৰচ্ছানগতস্স. হত্থিবন্ধাতিআদি ‘‘যদি তত্থ হত্থিআদযো সিযুং, হত্থিবন্ধাদযোপি সিযু’’ন্তি চোদনত্থং ৱুত্তং. তত্থ যাৱসিকাতি যৱস্স দাযকা. কাৰণিকাতি হত্থাচৰিযাদযো, যেহি তে নানাৱিধং কাৰণং কৰেয্যুং. ভত্তকাৰকাতি হত্থিআদীনং ভত্তৰন্ধকা. ন হেৱন্তি তথা অনিচ্ছন্তো পটিক্খিপতীতি.

তিৰচ্ছানকথাৱণ্ণনা.