৫. একমগ্গকথাৱণ্ণনা

৮১০-৮১১. ইদানি একমগ্গকথা নাম হোতি. তত্থ যেসং বুদ্ধে ভগৱতি অযোনিসো পেমৱসেনেৱ ‘‘ভগৱা সোতাপন্নো হুত্ৱা সকদাগামী, সকদাগামী হুত্ৱা অনাগামী, অনাগামী হুত্ৱা অৰহত্তং সচ্ছাকাসি, একেনেৱ পন অৰিযমগ্গেন চত্তাৰি ফলানি সচ্ছাকাসী’’তি লদ্ধি, সেয্যথাপি তেসঞ্ঞেৱ; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. অথ নং চতূহি ফলেহি সদ্ধিং উপ্পন্নানং চতুন্নং ফস্সাদীনং একতো সমোধানৱসেন চোদেতুং চতুন্নং ফস্সানন্তিআদিমাহ. সোতাপত্তিমগ্গেনাতিআদি ‘‘কতৰমগ্গেন সচ্ছিকৰোতী’’তি পুচ্ছনত্থং ৱুত্তং. অৰহত্তমগ্গেনাতি চ ৱুত্তে তেন সক্কাযদিট্ঠিআদীনং পহানাভাৱৱসেন চোদেতি. ভগৱা সোতাপন্নোতি বুদ্ধভূতস্স সোতাপন্নভাৱো নত্থীতি পটিক্খিপতি. পৰতো পঞ্হদ্ৱযেপি এসেৱ নযো. সেসমেত্থ যথাপাড়িমেৱ নিয্যাতীতি.

একমগ্গকথাৱণ্ণনা.