৪. অৰিযৰূপকথাৱণ্ণনা

৬৯৮-৬৯৯. ইদানি অৰিযৰূপকথা নাম হোতি. তত্থ সম্মাৱাচাকম্মন্তা ৰূপং, তঞ্চ খো ‘‘সব্বং ৰূপং চত্তাৰি চ মহাভূতানি চতুন্নঞ্চ মহাভূতানং উপাদাযৰূপ’’ন্তি (ম. নি. ৩.৬৭) ৱচনতো উপাদাযৰূপন্তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি উত্তৰাপথকানং; তে সন্ধায অৰিযৰূপং মহাভূতানং উপাদাযাতি পুচ্ছা সকৱাদিস্স. তত্থ অৰিযানং ৰূপং, অৰিযং ৱা ৰূপন্তি অৰিযৰূপং. আমন্তাতি লদ্ধিযং ঠত্ৱা পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. কুসলন্তি পুট্ঠো লদ্ধিৱসেনেৱ পটিজানাতি. অনাসৱপুচ্ছাদীসুপি এসেৱ নযো. যং কিঞ্চি ৰূপন্তি সুত্তং ঠপেত্ৱা ভূতানি সেসৰূপস্স উপাদাভাৱং দীপেতি, ন সম্মাৱাচাকম্মন্তানং. তেসঞ্হি ৰূপমত্তঞ্ঞেৱ অসিদ্ধং, কুতো উপাদাৰূপতা; তস্মা অসাধকন্তি.

অৰিযৰূপকথাৱণ্ণনা.