৩. অনন্তৰপচ্চযকথাৱণ্ণনা

৬৯৩-৬৯৭. ইদানি অনন্তৰপচ্চযকথা নাম হোতি. তত্থ নচ্চগীতাদীসু ৰূপদস্সনসদ্দসৱনাদীনং লহুপৰিৱত্তিতং দিস্ৱা ‘‘ইমানি ৱিঞ্ঞাণানি অঞ্ঞমঞ্ঞস্স অনন্তৰা উপ্পজ্জন্তী’’তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি উত্তৰাপথকানং; তে সন্ধায চক্খুৱিঞ্ঞাণস্সাতি পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. সোতৱিঞ্ঞাণং ৰূপাৰম্মণংযেৱাতি যদি চক্খুৱিঞ্ঞাণস্স অনন্তৰা উপ্পজ্জেয্য, ৱিপাকমনোধাতু ৱিয ৰূপাৰম্মণং সিযাতি চোদেতুং ৱুত্তং. চক্খুঞ্চ পটিচ্চ ৰূপে চ উপ্পজ্জতি সোতৱিঞ্ঞাণন্তি পঞ্হেসু সুত্তাভাৱেন পটিক্খিপিত্ৱা অনন্তৰুপ্পত্তিং সল্লক্খেন্তো লদ্ধিৱসেন পটিজানাতি. তঞ্ঞেৱ চক্খুৱিঞ্ঞাণং তং সোতৱিঞ্ঞাণন্তি যথা পঠমজৱনানন্তৰং দুতিযজৱনং মনোৱিঞ্ঞাণভাৱেন তঞ্ঞেৱ হোতি, কিং তে তথা এতম্পি দ্ৱযং একমেৱাতি পুচ্ছতি. ইমিনা নযেন সব্বৱাৰেসু অত্থো ৱেদিতব্বো. নচ্চতি গাযতীতিআদিৱচনং আৰম্মণসমোধানে লহুপৰিৱত্তিতায ৱোকিণ্ণভাৱং দীপেতি, ন অনন্তৰপচ্চযতং, তস্মা অসাধকন্তি.

অনন্তৰপচ্চযকথাৱণ্ণনা.