৪. নিযতস্স নিযামকথাৱণ্ণনা

৬৬৩-৬৬৪. ইদানি নিযতস্স নিযামকথা নাম হোতি. তত্থ দুৱিধো নিযামো – মিচ্ছত্তনিযামো চ আনন্তৰিযকম্মং, সম্মত্তনিযামো চ অৰিযমগ্গো. ইমে দ্ৱে নিযামে ঠপেত্ৱা অঞ্ঞো নিযামো নাম নত্থি. সব্বেপি হি সেসা তেভূমকধম্মা অনিযতা নাম. তেহি সমন্নাগতোপি অনিযতোযেৱ. বুদ্ধেহি পন অত্তনো ঞাণবলেন ‘‘অযং সত্তো অনাগতে বোধিং পাপুণিস্সতী’’তি ব্যাকতো বোধিসত্তো পুঞ্ঞুস্সদত্তা নিযতোতি ৱুচ্চতি. ইতি ইমং ৱোহাৰমত্তং গহেত্ৱা ‘‘পচ্ছিমভৱিকো বোধিসত্তো তায জাতিযা ভব্বো ধম্মং অভিসমেতু’’ন্তি অধিপ্পাযেন ‘‘নিযতো নিযামং ওক্কমতী’’তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি পুব্বসেলিযাপৰসেলিযানং; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. মিচ্ছত্তনিযতোতিআদি অঞ্ঞেন নিযামেন নিযতস্স অঞ্ঞনিযামাভাৱদস্সনত্থং ৱুত্তং. পুব্বে মগ্গং ভাৱেত্ৱাতিআদি নিযামপ্পভেদদস্সনত্থং ৱুত্তং. সতিপট্ঠানন্তিআদি একস্মিম্পি নিযামে ধম্মপ্পভেদদস্সনত্থং ৱুত্তং. ভব্বো বোধিসত্তোতি ৱচনং কেৱলং বোধিসত্তস্স ভব্বতং দীপেতি, ন নিযতস্স নিযামোক্কমনং, তস্মা অসাধকং. সো হি পুব্বে একেনপি নিযতধম্মেন অনিযতো বোধিমূলে সচ্চদস্সনেন নিযামং ওক্কন্তোতি.

নিযতস্স নিযামকথাৱণ্ণনা.