১১. অৱিঞ্ঞত্তি দুস্সীল্যন্তিকথাৱণ্ণনা
৬০৩-৬০৪. ইদানি অৱিঞ্ঞত্তি দুস্সীল্যন্তিকথা নাম হোতি. তত্থ চিত্তৱিপ্পযুত্তং অপুঞ্ঞূপচযঞ্চেৱ আণত্তিযা চ পাণাতিপাতাদীসু অঙ্গপাৰিপূৰিং সন্ধায ‘‘অৱিঞ্ঞত্তি দুস্সীল্য’’ন্তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি মহাসংঘিকানং, তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. অথ নং ‘‘সচে সা দুস্সীল্যং, পাণাতিপাতাদীসু অঞ্ঞতৰা সিযা’’তি চোদেতুং পাণাতিপাতোতিআদিমাহ. পাপকম্মং সমাদিযিত্ৱাতি ‘‘অসুকং নাম ঘাতেস্সামি, অসুকং ভণ্ডং অৱহৰিস্সামী’’তি এৱং পাপসমাদানং কত্ৱা. উভো ৱড্ঢন্তীতি পুট্ঠো দানক্খণে পাপস্স অনুপ্পত্তিং সন্ধায পটিক্খিপতি. দুতিযং পুট্ঠো চিত্তৱিপ্পযুত্তং পাপূপচযং সন্ধায পটিজানাতি. সেসমেত্থ পৰিভোগমযকথাযং ৱুত্তনযেনেৱ ৱেদিতব্বং. লদ্ধিপতিট্ঠাপনম্পিস্স পাপসমাদিন্নপুব্বভাগমেৱ সাধেতি; ন অৱিঞ্ঞত্তিযা দুস্সীলভাৱন্তি.
অৱিঞ্ঞত্তি দুস্সীল্যন্তিকথাৱণ্ণনা.
দসমো ৱগ্গো.
দুতিযপণ্ণাসকো সমত্তো.