৭. লক্খণকথাৱণ্ণনা
৪০০. ইদানি লক্খণকথা নাম হোতি. তত্থ ‘‘যেহি সমন্নাগতস্স মহাপুৰিসস্স দ্ৱেৱ গতিযো ভৱন্তী’’তি (দী. নি. ১.২৫৮) ইমং সুত্তং অযোনিসো গহেত্ৱা লক্খণসমন্নাগতো বোধিসত্তোৱ হোতীতি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি এতৰহি উত্তৰাপথকানং; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স.
চক্কৱত্তিসত্তোতি পঞ্হেসু যস্মা চক্কৱত্তী সত্তোপি চ বোধিসত্তোপি, তস্মা অবোধিসত্তং সন্ধায পটিক্খিপতি. বোধিসত্তং সন্ধায পটিজানাতি.
৪০২. দ্ৱত্তিংসিমানীতিসুত্তং বোধিসত্তমেৱ সন্ধায ৱুত্তং. সো হি পচ্ছিমে ভৱে বুদ্ধো হোতি, ইতৰেসু চক্কৱত্তী, তস্মা আভতম্পি অনাভতসদিসমেৱাতি.
লক্খণকথাৱণ্ণনা.