৮. নিযামোক্কন্তিকথাৱণ্ণনা

৪০৩. ইদানি নিযামোক্কন্তিকথা নাম হোতি. তত্থ যেসং ঘটিকাৰসুত্তে জোতিপালস্স পব্বজ্জং সন্ধায ‘‘বোধিসত্তো কস্সপভগৱতো পাৱচনে ওক্কন্তনিযামো চৰিতব্ৰহ্মচৰিযো’’তি লদ্ধি, সেয্যথাপি এতৰহি অন্ধকানং; তে সন্ধায বোধিসত্তোতি পুচ্ছা সকৱাদিস্স, লদ্ধিযং ঠত্ৱা পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. ততো যস্মা নিযামোতি ৱা ব্ৰহ্মচৰিযন্তি ৱা অৰিযমগ্গস্স নামং, বোধিসত্তানঞ্চ ঠপেত্ৱা পাৰমীপূৰণং অঞ্ঞা নিযামোক্কন্তি নাম নত্থি. যদি ভৱেয্য, বোধিসত্তো সোতাপন্নো সাৱকো ভৱেয্য. ন চেতমেৱং. কেৱলঞ্হি নং বুদ্ধা অত্তনো ঞাণবলে ঠত্ৱা – ‘‘অযং বুদ্ধো ভৱিস্সতী’’তি ব্যাকৰোন্তি, তস্মা পুন বোধিসত্তোতি অনুযোগো সকৱাদিস্স. পচ্ছিমভৱং সন্ধায পটিক্খেপো ইতৰস্স. দুতিযপঞ্হে জোতিপালকালং সন্ধায পটিঞ্ঞা তস্সেৱ. সাৱকো হুত্ৱাতিআদীসুপি এসেৱ নযো. অনুস্সৱিযোতি অনুস্সৱেন পটিৱিদ্ধধম্মো. পচ্ছিমভৱং সন্ধায পটিক্খিপিত্ৱা জোতিপালকালে অনুস্সৱং সন্ধায পটিজানাতি.

৪০৪. অঞ্ঞং সত্থাৰন্তিআড়াৰঞ্চ ৰামপুত্তঞ্চ সন্ধায ৱুত্তং. আযস্মা আনন্দোতিআদি ‘‘ওক্কন্তনিযামাৱ সাৱকা হোন্তি, ন ইতৰে ওক্কন্তনিযামা এৱৰূপা হোন্তী’’তি দস্সেতুং ৱুত্তং.

সাৱকো জাতিং ৱীতিৱত্তোতি যায জাতিযা সাৱকো, তং ৱীতিৱত্তো অঞ্ঞস্মিং ভৱে অসাৱকো হোতীতি পুচ্ছতি. ইতৰো সোতাপন্নাদীনং সোতাপন্নাদিসাৱকভাৱতো পটিক্খিপতি. সেসমেত্থ উত্তানত্থমেৱাতি.

নিযামোক্কন্তিকথাৱণ্ণনা.