২. উপপত্তিকথাৱণ্ণনা
৩৮৮. ইদানি উপপত্তিকথা নাম হোতি. তত্থ যেসং ‘‘ওপপাতিকো হোতি তত্থপৰিনিব্বাযী’’তিৱচনানি (পু. প. ৩৫-৪০) অযোনিসো গহেত্ৱা সুদ্ধাৱাসেসু উপপত্তিযা অৰহাতি লদ্ধি, ‘‘যেসং ৱা উপহচ্চপৰিনিব্বাযী’’তি পদং পৰিৱত্তিত্ৱা ‘‘উপপজ্জপৰিনিব্বাযী’’তি পৰিযাপুণন্তানং সহ উপপত্তিযা অৰহা হোতীতি লদ্ধি, সেয্যথাপি এতৰহি উত্তৰাপথকানং; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৱাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতৰস্স. তত্থ যস্মা উপপত্তিচিত্তং নাম লোকিযং, তেন সোতাপন্নাদযোপি ন হোন্তি, পগেৱ অৰহা. তস্মাস্স ইমং নযং দস্সেতুং সহ উপপত্তিযা সোতাপন্নোতিআদি আৰদ্ধং.
৩৮৯. সাৰিপুত্তোতিআদি ইমেসু মহাথেৰেসু কো একোপি সহ উপপত্তিযা অৰহা নামাতি চোদনত্থং ৱুত্তং.
৩৯০. উপপত্তেসিযেনাতি পটিসন্ধিচিত্তেন. তঞ্হি উপপত্তিং এসতি গৱেসতি, তস্মা উপপত্তেসিযন্তি ৱুচ্চতি. সেসমেত্থ উত্তানত্থমেৱাতি.
উপপত্তিকথাৱণ্ণনা.