২. আজীৱকসুত্তৱণ্ণনা

৭৩. দুতিযে তেন হি গহপতীতি থেৰো কিৰ চিন্তেসি – ‘‘অযং ইধ আগচ্ছন্তো ন অঞ্ঞাতুকামো হুত্ৱা আগমি, পৰিগ্গণ্হনত্থং পন আগতো. ইমিনা পুচ্ছিতপঞ্হং ইমিনাৱ কথাপেস্সামী’’তি. ইতি তংযেৱ কথং কথাপেতুকামো তেন হীতিআদিমাহ. তত্থ তেন হীতি কাৰণাপদেসো. যস্মা ত্ৱং এৱং পুচ্ছসি, তস্মা তঞ্ঞেৱেত্থ পটিপুচ্ছামীতি. কেসং নোতি কতমেসং নু. সধম্মুক্কংসনাতি অত্তনো লদ্ধিযা উক্খিপিত্ৱা ঠপনা. পৰধম্মাপসাদনাতি পৰেসং লদ্ধিযা ঘট্টনা ৱম্ভনা অৱক্খিপনা. আযতনেৱ ধম্মদেসনাতি কাৰণস্মিংযেৱ ধম্মদেসনা. অত্থো চ ৱুত্তোতি মযা পুচ্ছিতপঞ্হায অত্থো চ পকাসিতো. অত্তা চ অনুপনীতোতি অম্হে এৱৰূপাতি এৱং অত্তা চ ন উপনীতো. নুপনীতোতিপি পাঠো.