১. ছন্নসুত্তৱণ্ণনা

৭২. ততিযস্স পঠমে ছন্নোতি এৱংনামকো ছন্নপৰিব্বাজকো. তুম্হেপি, আৱুসোতি, আৱুসো, যথা মযং ৰাগাদীনং পহানং পঞ্ঞাপেম, কিং এৱং তুম্হেপি পঞ্ঞাপেথাতি পুচ্ছতি. ততো থেৰো ‘‘অযং পৰিব্বাজকো অম্হে ৰাগাদীনং পহানং পঞ্ঞাপেমাতি ৱদতি, নত্থি পনেতং বাহিৰসমযে’’তি তং পটিক্খিপন্তো মযং খো, আৱুসোতিআদিমাহ. তত্থ খোতি অৱধাৰণত্থে নিপাতো, মযমেৱ পঞ্ঞাপেমাতি অত্থো. ততো পৰিব্বাজকো চিন্তেসি ‘‘অযং থেৰো বাহিৰসমযং লুঞ্চিত্ৱা হৰন্তো ‘মযমেৱা’তি আহ. কিং নু খো আদীনৱং দিস্ৱা এতে এতেসং পহানং পঞ্ঞাপেন্তী’’তি. অথ থেৰং পুচ্ছন্তো কিং পন তুম্হেতিআদিমাহ. থেৰো তস্স ব্যাকৰোন্তো ৰত্তো খোতিআদিমাহ. তত্থ অত্তত্থন্তি দিট্ঠধম্মিকসম্পৰাযিকং লোকিযলোকুত্তৰং অত্তনো অত্থং. পৰত্থউভযত্থেসুপি এসেৱ নযো.

অন্ধকৰণোতিআদীসু যস্স ৰাগো উপ্পজ্জতি, তং যথাভূতদস্সননিৱাৰণেন অন্ধং কৰোতীতি অন্ধকৰণো. পঞ্ঞাচক্খুং ন কৰোতীতি অচক্খুকৰণো. ঞাণং ন কৰোতীতি অঞ্ঞাণকৰণো. কম্মস্সকতপঞ্ঞা ঝানপঞ্ঞা ৱিপস্সনাপঞ্ঞাতি ইমা তিস্সো পঞ্ঞা অপ্পৱত্তিকৰণেন নিৰোধেতীতি পঞ্ঞানিৰোধিকো. অনিট্ঠফলদাযকত্তা দুক্খসঙ্খাতস্স ৱিঘাতস্সেৱ পক্খে ৱত্ততীতি ৱিঘাতপক্খিকো. কিলেসনিব্বানং ন সংৱত্তেতীতি অনিব্বানসংৱত্তনিকো. অলঞ্চ পনাৱুসো আনন্দ, অপ্পমাদাযাতি, আৱুসো আনন্দ, সচে এৱৰূপা পটিপদা অত্থি, অলং তুম্হাকং অপ্পমাদায যুত্তং অনুচ্ছৱিকং, অপ্পমাদং কৰোথ, আৱুসোতি থেৰস্স ৱচনং অনুমোদিত্ৱা পক্কামি. ইমস্মিং সুত্তে অৰিযমগ্গো লোকুত্তৰমিস্সকো কথিতো. সেসমেত্থ উত্তানত্থমেৱাতি.