১০৪.তি

‘‘ৱানেকঞ্ঞত্থে’’তি (৩-১৭) ৱিকপ্পানুৱত্তনতো অযুত্তত্তাভাৱং দস্সেতি‘নযিদমযুত্ত’ন্তি, যুত্ততা চাস্স পাঠে ব্যভিচাৰ দস্সনতোতি ৱত্তুমাহ-‘নপুংসকে’চ্চাদি, পাঠানুগতা হি সুত্তৰচনা, ৱিকপ্পানুৱত্তিযা অনপুংসকমিদমেৱ ৱচনং তস্স ক্ৱচি ব্যভিচাৰত্তে ঞাপকন্তি ৱত্তুমাহ-‘তস্স চা’তিআদি, অৱস্সমেৱমেত্থ অত্থো গহেতব্বো, অঞ্ঞথা যথাৱট্ঠিতপাঠানুক্কমেনাত্থগ্গহণে সতি সুত্তস্স [সুত্তস্সা (পোত্থকে)] মুখ্যত্তপ্পতীতিতো কথন্তমঞ্ঞস্স ঞাপকং ভৱেয্য, মুখ্যভাৱে হি ঞাপকত্থং ন যুজ্জেয্য.