๒. ทุติยวคฺโค

๑๑. อนุสยสุตฺตวณฺณนา

๒๐๐. ทุติยวคฺเค อตฺตโนติ อายสฺมา ราหุโล อตฺตโน สวิญฺญาณกํ กายํ ทสฺเสติ. ปรสฺสาติ ปรสฺส อวิญฺญาณกกายํ ทสฺเสติ. ปรสนฺตาเน วา อรูเป ธมฺเม อคฺคเหตฺวา รูปกายเมว คณฺหนฺโต วทติ. อปเร ‘‘อสญฺญสตฺตานํ อตฺตภาวํ สนฺธาย ตถา วุตฺต’’นฺติ วทนฺติ. ปุริเมนาติ ‘‘อิมสฺมึ สวิญฺญาณเก กาเย’’ติ อิมินา ปเทน. ปจฺฉิเมนาติ ‘‘พหิทฺธา’’ติ อิมินา ปเทน. เอเต กิเลสาติ เอเต ทิฏฺฐิตณฺหามานสญฺญิตา กิเลสา. เอเตสุ วตฺถูสูติ อชฺฌตฺตพหิทฺธาวตฺถูสุ. สมฺม…เป… ปสฺสตีติ ปุพฺพภาเค วิปสฺสนาญาเณน สมฺมสนวเสน, มคฺคกฺขเณ อภิสมยวเสน สุฏฺฐุ อตฺตปจฺจกฺเขน ญาเณน ปสฺสติ.

อนุสยสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

๑๒. อปคตสุตฺตวณฺณนา

๒๐๑. ‘‘อหเมต’’นฺติ อหํการาทีนํ อนวเสสปฺปหาเนน อจฺจนฺตเมว อปคตํ.

อปคตสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ทุติยวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.

ทฺวีสูติ ปฐมวคฺคาทีสุ. เทสนาย อเสกฺขภูมิยา เทสิตตฺตา อเสกฺขภูมิ กถิตา. ปฐโมติ ปฐมวคฺโค ‘‘สาธุ เม, ภนฺเต, ภควา’’ติอาทินา อายาจนฺตสฺส, ทุติโย อนายาจนฺตสฺส เถรสฺส อชฺฌาสยวเสน กถิโต. วิมุตฺติปริปาจนียธมฺมา นาม วิวฏฺฏสนฺนิสฺสิตา สทฺธินฺทฺริยาทโย. เตน ปน วิปสฺสนาย กถิตตฺตา กถิตา เอวาติ. ตํตํเทสนานุสาเรน หิ เถโร เต ธมฺเม ปริปากํ ปาเปสิ. ตถา หิ ภควา ทุติยวคฺคํ อนายาจิโตปิ เทเสสิ.

สารตฺถปฺปกาสินิยา สํยุตฺตนิกาย-อฏฺฐกถาย

ราหุลสํยุตฺตวณฺณนาย ลีนตฺถปฺปกาสนา สมตฺตา.