๑. ทารุณสุตฺตวณฺณนา

๑๕๗. ถทฺโธติ กกฺขโฬ อนิฏฺฐสฺส ปทานโต. จตุปจฺจยลาโภติ จตุนฺนํ ปจฺจยานํ ปฏิลาโภ. สกฺกาโรติ เตหิเยว ปจฺจเยหิ สุสงฺขเตหิ ปูชนา, โส ปน อตฺถโต สมฺปตฺติเยวาติ อาห ‘‘เตสํเยว…เป… ลาโภ’’ติ. วณฺณโฆโสติ คุณกิตฺตนา. อนฺตรายสฺส อนติวตฺตนโต อนฺตรายิโก อนตฺถาวหตฺตา.

ทารุณสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.