๖. สคาถาสุตฺตวณฺณนา

๑๐๐. ‘‘ธาตุโส สํสนฺทนฺตี’’ติ อิทํ อชฺฌาสยโต สริกฺขตาทสฺสนํ, น กาเยน มิสฺสีภาวทสฺสนนฺติ อาห ‘‘สมุทฺทนฺตเร’’ติอาทิ. นิรนฺตโรติ นิพฺพิเสโส. สํสคฺคาติ ปญฺจวิธสํสคฺคเหตุ. สํสคฺคคหเณน เจตฺถ สํสคฺควตฺถุกา ตณฺหา คหิตา. เตนาห ‘‘ทสฺสน…เป… เสฺนเหนา’’ติ.

วนติ ภชติ สชฺชติ เตนาติ วนํ, วนโถติ จ กิเลโส วุจฺจตีติ อาห ‘‘วนโถ ชาโตติ กิเลสวนํ ชาต’’นฺติ. อิตเร สํสคฺคมูลกาติ ตเมว ปฏิกฺขิปนฺโต อาห ‘‘อทสฺสเนนา’’ติ. สาธุชีวีติ สาธุ สุฏฺฐุ ชีวี, ตํชีวนสีโล. เตนาห ‘‘ปริสุทฺธชีวิตํ ชีวมาโน’’ติ.

สคาถาสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.