๗. อสฺสทฺธสํสนฺทนสุตฺตวณฺณนา

๑๐๑. นิโรชาติ สทฺธาเสฺนหาภาเวน นิเสฺนหา. ตโต เอว อรสภาเวน นิรสา. เอกสทิสาติ สมสมา นิพฺพิเสสา. เตนาห ‘‘นิรนฺตรา’’ติ. อลชฺชิตาย เอกสีมกตา ภินฺนมริยาทา. สทฺธา เตสํ อตฺถีติ สทฺธา. ตนฺติปาลกาติ สทฺธมฺมตนฺติยา ปาลกา. วํสานุรกฺขกาติ อริยวํสสฺส อนุรกฺขกา. อารทฺธวีริยาติ ปคฺคหิตวีริยา. ยสฺมา ตาทิสานํ วีริยํ ปริปุณฺณํ นาม โหติ กิจฺจสิทฺธิยา, ตสฺมา วุตฺตํ ‘‘ปริปุณฺณปรกฺกมา’’ติ. สพฺพกิจฺจปริคฺคาหิกายาติ จตุนฺนํ สติปฏฺฐานานํ ภาวนากิจฺจปริคฺคาหิกาย.

อสฺสทฺธสํสนฺทนสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.