๒๓๐. สงฺเฆ ภินฺเน จีวรุปฺปาทกถา

๓๗๖. สงฺโฆ ภิชฺชตีติ เอตฺถ ทฺวิโกฏฺฐาสวเสน ภิชฺชนเมวาธิปฺเปตํ, น อญฺญนฺติ อาห ‘‘เทฺว โกฏฺฐาสา’’ติ. เอกสฺมึ ปกฺเข จีวรานิ เทนฺตีติ โยชนา. ทฺวิปกฺขํ สนฺธาย ‘‘สกลสฺส สงฺฆสฺสา’’ติ วุตฺตํ. เอตนฺติ จีวรํ. ตสฺเสว จีวรนฺติ ตสฺส โกฏฺฐาสสฺส จีวรเมว. ยตฺถาติ ยสฺมึ เทเส. ทกฺขิโณทกํ ปมาณนฺติ ทกฺขิโณทกเมว ปมาณํ, น เทยฺยธมฺโม. ตสฺมา ทกฺขิโณทกํ ปฏิคฺคณฺหนฺตา, เทยฺยธมฺมสฺส สามิโน โหนฺตีติ อธิปฺปาโย. อุโภหิปิ ปกฺเขหีติ โยชนา. ปรสมุทฺเทติ ชมฺพุทีเป. โส หิ สีหฬทีปโต สมุทฺทสฺส ปารตฺตา ปรสมุทฺโทติ วุจฺจติ. อิตโร ปกฺโขติ ทกฺขิโณทกสฺส จ จีวรสฺส จ ลทฺธปกฺขโต อิตโร อลทฺโธ ปกฺโข.