๒๒๗. กุสจีราทิปฏิกฺเขปกถา

๓๗๑. ‘‘อกฺกนาฬมย’’นฺติ อิมินา อกฺกนาเฬน นิพฺพตฺตํ อกฺกนาฬนฺติ วจนตฺถํ ทสฺเสติ. มกจิมโยติ เอตฺถ มกจิสทฺเทน โปตฺถกสทฺทสฺส คนฺถาทโย อตฺเถ นิวตฺเตติ. มยสทฺเทน ปุริมนเยเนว นิพฺพตฺตตทฺธิตํ ทสฺเสติ. เสสานีติ อกฺกนาฬโปตฺถเกหิ เสสานิ กุสจีราทีนิ. เตสูติ กุสจีราทีสุ.

๓๗๒. ติปฏฺฏจีวรสฺส วาติ อิทํ ทฺวิปฏฺฏจีวรสฺส มชฺเฌ ทานํ สนฺธาย วุตฺตํ. เตสนฺติ สพฺพนีลกาทีนํ. กญฺจุกนฺติ วารณํ. ตญฺหิ กจิยติ กาเย พนฺธิยตีติ กญฺจุโกติ วุจฺจติ. เวฐเนปีติ อุณฺหีเสปิ. ตญฺหิ ยสฺมา เยน สีเส เวฐิยติ, ตสฺมา เวฐนนฺติ วุจฺจติ. รุกฺขฉลฺลิมยนฺติ เอตฺถ รุกฺขฉลฺลิสทฺเทน ติรีฏสทฺทสฺส วกฺกลตฺถํ ทสฺเสติ. วกฺกลญฺหิ นิวสนานํ องฺคปจฺจงฺคํ ติโรภาวํ ปฏิจฺฉนฺนภาวํ เอติ คจฺฉติ อเนนาติ วา รุกฺขํ ติโรปฏิจฺฉนฺนํ หุตฺวา เอติ ปวตฺตตีติ วา ติรีฏนฺติ วุจฺจติ. อภิธาเน (อภิธานปฺปทีปิกายํ ๔๔๒ คาถายํ) ปน ตรีฏนฺติ ตกาเร อิการวิรหิโต ปาโฐ อตฺถิ. ปาทปุญฺชนนฺติ ปาโท ปุชิยติ โสธิยติ อเนนาติ ปาทปุญฺชนํ, ตาลุโช ตติยกฺขโร.

๓๗๔. สนฺเต ปติรูปเก คาหเกติ เอตฺถ ปติรูปโก นาม ปกฺกมนฺตสฺส ภิกฺขุโน สนฺทิฏฺฐสมฺภตฺโต. อิมินา ปติรูปเก คาหเก อสติ อทตฺวา สงฺเฆน ภาชิเต สุภาชิตเมวาติ ทสฺเสติ. สตฺต ชนาติ ปกฺกมนฺตอุมฺมตฺตกขิตฺตจิตฺตเวทนฏฺฏา จตฺตาโร, อุกฺขิตฺตกา ตโยติ สตฺต ชนา.