๒๑๓. จีวรปฏิคฺคาหกสมฺมุติกถา

๓๔๒. ‘‘โย น ฉนฺทาคตึ คจฺฉตี’’ติอาทีสุ เอวํ วินิจฺฉโย เวทิตพฺโพติ โยชนา. ญาตกาทีนํ จีวรนฺติ สมฺพนฺโธ. เอกจฺจสฺมินฺติ ชเน. วาสทฺโท วิกปฺปตฺโถ. เอเตสุ ตีสุ อญฺญตเรน การเณน ฉนฺทาคตึ คจฺฉติ นามาติ หิ อตฺโถ. อาคตสฺสาปิ จีวรนฺติ สมฺพนฺโธ ปิสทฺโท ครหตฺโถ. ปเคว ปจฺฉา อาคตสฺสาติ หิ อตฺโถ. อวมญฺญนฺติ อุญฺญาตํ. โวติ ตุมฺหากํ. นตฺถิ กินฺติ โยชนา. มุฏฺฐา สติ เอตสฺสาติ มุฏฺฐสฺสติ. อาคตานมฺปิ จีวรนฺติ สมฺพนฺโธ. ปิสทฺโท สมฺภาวนตฺโถ. ปเคว ปฐมํ อาคตานนฺติ หิ อตฺโถ. เอตํ จีวรปฏิคฺคาหกฏฺฐานํ นามาติ โยชนา. สนฺตสนฺโต วาติ เขทเขโท วา. อิทญฺจิทญฺจาติ อิทญฺจ อิทญฺจ จีวรํ. ตสฺมาติ ยสฺมา จ คจฺฉติ, ยสฺมา จ ชานาติ, ตสฺมา. โยติ ภิกฺขุ. สกฺโกตีติ สมฺพนฺโธ. เอวรูโป ภิกฺขุ สมฺมนิตพฺโพติ โยชนา.

อปโลกเนนปีติ ‘‘อิตฺถนฺนามํ ภิกฺขุํ จีวรปฏิคฺคาหกํ กาตุํ สงฺฆํ อปโลเกมี’’ติ อปโลกเนนปิ, สมฺมนิตุนฺติ สมฺพนฺโธ. ยตฺถ ปนาติ ยสฺมึ ปน ธุรวิหาเร.

‘‘คหิตฏฺฐาเนเยวา’’ติ อิมินา ตตฺเถวาติ เอตฺถ ตสทฺทสฺส วิสยํ ทสฺเสติ. ‘‘ฉฑฺเฑตฺวา’’ติ อิมินา อุชฺฌิตฺวาติ เอตฺถ อุธธาตุยา วิสฺสชฺชนตฺถํ ทสฺเสติ. จีวรปฏิคฺคาหกนฺติ ปทสฺส จีวรํ ปฏิคฺคณฺหาตีติ จีวรปฏิคฺคาหโกติ วจนตฺถํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘โย’’ติอาทิ. ตตฺถ โย ปฏิคฺคณฺหาติ, โส จีวรปฏิคฺคาหโก นามาติ โยชนา. ‘‘จีวรปฏิสามก’’นฺติ อิมินา จีวรํ คหิตฏฺฐานโต นีหริตฺวา ภณฺฑาคาเร ทหติ ฐเปตีติ จีวรนิทหโกติ อตฺถํ ทสฺเสติ. โย น ฉนฺทาตึ คจฺฉตีติอาทีสุ เอตฺถ เอเตสุ จ อิโต ปรญฺจาติ โยชนา.