๒๑๑. กมฺพลานุชานนาทิกถา

๓๓๘. กาสีนนฺติ กาสีนํ ชนปทานํ, กาสิรฏฺเฐ นิวาสีนํ ชนานํ วา. ปเสนทิสฺสาติ ปจฺจุฏฺฐํ, ปฏิปกฺขํ วา เสนํ ชินาตีติ ปเสนทิ ชการสฺส ทการํ กตฺวา. เอสาติ เอโส กาสิราชา. ‘‘สหสฺส’’นฺติ อิมินา กาสิสทฺทสฺส สงฺเกตสงฺขฺยํ ทสฺเสติ. ตํอคฺฆนโกติ เตน กาสินา อคฺฆนโก. กสฺมา อฑฺฒกาสีติ (เถรีคา. อฏฺฐ. ๒๕) วุตฺโตติ อาห ‘‘อยํ ปนา’’ติอาทิ. อยนฺติ กมฺพโล. ปนาติ การณตฺถโชตโก. ยสฺมาติ หิ อตฺโถ.

๓๓๙. ภญฺชิตพฺพํ โขมาทีนิ ปญฺจ สุตฺตานิ มิสฺสิตฺวา อวมทฺทิตพฺพนฺติ ภงฺคนฺติ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘ภงฺคํ นามา’’ติอาทิ. วากมยเมวาติ ภงฺคนามเกน วาเกน นิพฺพตฺตเมว.

๓๔๐. เตติ ภิกฺขู, สลฺลกฺขึสุ กิราติ สมฺพนฺโธ. เอตสฺสาติ ปทสฺส, อตฺถนฺติ สมฺพนฺโธ. น อจฺฉึสูติ น อาสึสุ, น วสึสูติ อตฺโถ. นากามาติ เอตฺถ กมุธาตุ อิจฺฉตฺโถ ยการโลโปติ อาห ‘‘น อนิจฺฉายา’’ติ. ทาตพฺโพติ ภาโค ทาตพฺโพ. อุปจาเรติ สุสานสฺส สมีเป. ‘‘อกามา ภาคํ ทาตุ’’นฺติ วจนสฺส อเนกนฺตภาวํ ทสฺเสตุํ วุตฺตํ ‘‘ยทิ ปนา’’ติอาทิ. อิธาติ อิมํ สุสานํ. ‘‘สมฺปตฺตา คณฺหนฺตู’’ติ เทนฺตีติ โยชนา. เยนาติ ภิกฺขุนา. สทิสา โอกฺกมึสูติ เอตฺถ สทิสสทฺโท สมปริยาโยติ อาห ‘‘สมํ โอกฺกมึสู’’ติ. สมนฺติ ภาวนปุํสโก. สมานทิสายาติ วา ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘เอกทิสาย วา’’ติ. เอตฺถ ปน ยการโลโป ทฏฺฐพฺโพ. พหิเมวาติ สุสานโต พหิ เอว. กติกนฺติ กเตน ปวตฺตํ สงฺครํ.