๒๐๕. ราชคหเสฏฺฐิวตฺถุกถา

๓๓๒. อิริยาปถสมฺปริวตฺตเนนาติ อิริยาปถสฺส ปุนปฺปุนํ ปริวตฺตเนน. ตีหิ สตฺตาเหหิ นิจฺจลสฺส นิปนฺนสฺส อสฺส เสฏฺฐิสฺส มตฺถลุงฺคนฺติ โยชนา. อปฺเปว นิปชฺเชยฺยาติ โยชนา. นนฺติ เสฏฺฐึ. เตเนวาติ เตเนว การเณน. สีสํ ฉาเทตีติ สีสจฺฉวีติ วุตฺเต สีสปฏิจฺฉาทนจมฺมนฺติ อาห ‘‘สีสจมฺม’’นฺติ. ตสฺสาติ เสฏฺฐิสฺส. ตีหิ สตฺตาเหนาติ เอตฺถ ปุพฺพปเทน ปจฺฉิมปทํ คุณิตฺวา คเหตพฺพนฺติ อาห ‘‘ตีหิ ปสฺเสหิ เอเกเนเกน สตฺตาเหนา’’ติ.

๓๓๓. ชนํ นีหราเปตฺวาติ ชนํ อปกฺกมาเปตฺวา.