๒๐๓. เสฏฺฐิภริยาทิวตฺถุกถา

๓๓๐. ยา นามาติ ยา นาม ฆรณี. กิมฺปิ มายนฺติ เอตฺถ เอการโลปสนฺธีติ อาห ‘‘กิมฺปิ เม อย’’นฺติ. อิมินา ยการาเทสสนฺธึ นิวตฺเตติ, ‘‘มฺยาย’’นฺติปิ ปาโฐ, เอวํ สติ อาเทสสนฺธิเยว, น โลปสนฺธิ. อยํ ฆรณี เม กิญฺจิ เทยฺยธมฺมํ กิมฺปิ ทสฺสตีติ โยชนา. ตสฺส จาติ สพฺพิสฺส จ, กตสฺสาติปิ ปาโฐ. โรคูปสมสฺส จาติ มม โรคสฺส อุปสมสฺส จ, อิเมหิ ปเทหิ สํยมสฺสาติ ปทสฺส อตฺถํ ทสฺเสติ. ‘‘อุปการ’’นฺติ อิมินา อุปชานามีติ เอตฺถ อุปสทฺทสฺส อตฺถํ ทสฺเสติ. อธิปฺปาโยติ ฆรณิยา อาสโย.

๓๓๑. ‘‘สพฺพาลงฺการํ ตุยฺหํ โหตู’’ติ อิทํ วจนํ ราชา สภาวโต อาห, อุทาหุ กิญฺจิ จินฺเตตฺวาติ อาห ‘‘ราชา’’ติอาทิ. ตตฺถ อิมนฺติ อลงฺการํ. ปมาณยุตฺเตติ การณานุรูเป. นนฺติ ชีวกํ. นาฏกานมฺปีติ ปญฺจสติกานํ นาฏกานมฺปิ. โสปีติ ชีวโกปิ. เตสนฺติ อภยกุมารนาฏกานํ. เมติ มยฺหํ, น ปติรูปนฺติ สมฺพนฺโธ. อยฺยิกานนฺติ มาตามหีนํ. กตสฺส เม อุปการนฺติ โยชนา. อิมินา อธิกาโร จ อุปกาโร จ อตฺถโต สทิสนฺติ ทสฺเสติ. ราชา ปสนฺโน ทตฺวา อาหาติ สมฺพนฺโธ.