๑๗๐. ยาคุมธุโคฬกาทิกถา

๒๘๒. เอกโกติ เอตฺถ เอกโต อสหายตฺเถ กปจฺจโยติ อาห ‘‘นตฺถิ เม ทุติโย’’ติ. โสติ พฺราหฺมโณ. วยํ กตฺวาติ ปริพฺพยํ กตฺวา, ปฏิยาทาเปสิ กิราติ โยชนา. อนุโมทนคาถายาติ อนุโมทนปกาสกาย คาถาย. ‘‘ปตฺถยตํ อิจฺฉต’’นฺติ ปทานํ อลมตฺถปโยเค สมฺปทานตฺตา วุตฺตํ ‘‘อลเมว ทาตุนฺติ อิมินา สมฺพนฺโธ’’ติ. โสเยว คเหตพฺโพติ ‘‘ทาตุ’’นฺติภาวสฺส กตฺตุภาเวน โส เอว ปาโฐ คเหตพฺโพติ อตฺโถ.

๒๘๓. ยา ยาคุ ปวารณํ ชเนติ, สา ยาคุ โภชฺชยาคุ นามาติ โยชนา. ยนฺติ กาลํ. ‘‘อาทึ กตฺวา’’ติ อิมินา ยทคฺเคนาติ เอตฺถ อคฺคสทฺโท อาทฺยตฺโถ กิริยาวิเสสนตฺเถ กรณวจนนฺติ ทสฺเสติ. ‘‘สคฺคนิพฺพตฺตกปุญฺญ’’นฺติ อิมินา สคฺคาติ เอตฺถ ผลูปจารํ ทสฺเสติ. โสติ คุโฬ.

๒๘๔. ตถารูเปนาติ ตถาสภาเวน. คุฬสฺส อนุรูปสภาเวนาติ อตฺโถ.