๑๖๙. หตฺถิมํสาทิปฏิกฺเขปกถา

๒๘๑. อรญฺญโกกา นามาติ สสพิฬาลาทโย สตฺเต ขาทนตฺถาย กุกติ อาททาตีติ โกโก อรญฺเญ ชาโต โกโก อรญฺญโกโก, สุนขสทิสาติ คามสุนเขน สทิสา. เตสนฺติ อรญฺญโกกานํ. โย ปนาติ สุนโข ปน, อุปฺปนฺโนติ สมฺพนฺโธ. คามสุนขิยาติ สามฺยตฺเถ สามิวจนํ. โกเกนาติ สหาทิโยเค กรณวจนํ. ตานิ ปทานิ ‘‘สํโยเคนา’’ติ ปเทน โยเชตพฺพานิ. ตสฺสาติ สุนขสฺส.

เอตฺถาติ มนุสฺสมํสาทีสุ. สชาติกตายาติ สมานชาติกภาวโต. อนุปทฺทวตฺถายาติ อนุปทฺทวตฺถํ, ปฏิกฺขิตฺตานีติ สมฺพนฺโธ. อาปตฺตีติ มนุสฺสมํเส ถุลฺลจฺจเยน, เสเส ทุกฺกเฏน อาปตฺติ. อุทฺทิสฺส กตํ ปนาติ ภิกฺขุํ อุทฺทิสฺส กตมํสํ ปน.