๑๔๓. วตฺถุฏฺฐปนาทิกถา

๒๓๙. โจรา อคมํสุ กิราติ สมฺพนฺโธ. โปกฺขรณิโต นีหริตฺวาติ สมฺพนฺโธ. โสติ ภิกฺขุ, เอวมาหาติ สมฺพนฺโธ. วุตฺเถนาติ วสนฺเตน, เยน เกนจิ กตนฺติ สมฺพนฺโธ. ตํ ปุคฺคลนฺติ วตฺถุกตํ ตํ ปุคฺคลํ. เอตฺถาติ ‘‘วตฺถุํ ฐเปตฺวา สงฺโฆ ปวาเรยฺยา’’ติ ปาเฐ. อิมินา วตฺถุนา อปทิสาหีติ สมฺพนฺโธ. นนฺติ ปุคฺคลํ. อนุวิชฺชิตฺวาติ อนุยุญฺชิตฺวา, ปุจฺฉิตฺวาติ อตฺโถ.

เอโก ภิกฺขุ ปูเชสิ, ปิวีติ สมฺพนฺโธ. ตสฺสาติ ภิกฺขุสฺส. ตทนุรูโปติ เตสํ ปูชนปิวนานํ อนุรูโป. โสติ โจทโก ภิกฺขุ. ตํ คนฺธนฺติ ตํ สรีรคนฺธํ. ยํ ปุคฺคลนฺติ โยชนา. ฐเปสีติ ปวารณาย ฐเปสิ. อยมสฺสาติ อยํ โทโส อสฺส ปุคฺคลสฺส.

อิทาเนว นนฺติ เอตฺถ ‘‘น’’นฺติ ปทํ ‘‘ปุคฺคล’’นฺติ ปเทน โยเชตพฺพํ. นํ ปุคฺคลนฺติ หิ อตฺโถ. อุภยนฺติ วตฺถุญฺจ ปุคฺคลญฺจาติ อุภยํ. กลฺลํ วจนายาติ ยุตฺตํ กเถตุํ. กสฺมา กลฺลํ วจนายาติ โยชนา. ปวารณโต ปุพฺเพ, ปจฺฉา จาติ สมฺพนฺโธ. อิติ ตสฺมา กลฺลํ วจนายาติ โยชนา. อิทญฺหิ อุภยนฺติ วตฺถุปุคฺคลสงฺขาตํ อิทเมว อุภยํ. ปวารณาย ปุพฺเพติ โยชนา. อุกฺโกเฏนฺตสฺสาติ จาเลนฺตสฺส.