๑๐๘. วสฺสาเนจาริกาปฏิกฺเขปาทิกถา

๑๘๕. อาปตฺติ เวทิตพฺพาติ อนเปกฺขคมเนน อุปจาราติกฺกเม สาเปกฺขคมเนน อญฺญตฺถ อรุณุฏฺฐาปเน อาปตฺติ เวทิตพฺพา. วิหารคณนาย อาปตฺติโย เวทิตพฺพาติ เอตฺถ วสฺสูปนายิกทิวเส วสฺสํ อนุปคนฺตุกามตาจิตฺเตน วิหารํ อติกฺกเมยฺย, วิหารคณนาย อาปตฺติโย เวทิตพฺพา. ตเมวตฺถํ วิตฺถาเรนฺโต อาห ‘‘สเจ หี’’ติอาทิ. ตํ ทิวสนฺติ ตสฺมึ วสฺสูปคมนทิวเส. สตํ อาปตฺติโยติ เอตฺถ สตนฺติ สงฺขฺยาปธานตฺตา เอกวจนนฺติ สทฺทสตฺเถสุ วุตฺตํ. เอกา เอว อาปตฺตีติ อตฺตโน วิหารสฺส อติกฺกมเนเยว เอกา เอว อาปตฺติ. เกนจิ อนฺตราเยน อนุปคเตนาติ สมฺพนฺโธ.

วสฺสนาโม อิมสฺสตฺถีติ วสฺโสติ วจนตฺถํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘วสฺสนามก’’นฺติ. ‘‘ปฐมํ มาส’’นฺติ อิมินา อญฺญปทสฺส สรูปํ ทสฺเสติ. ปฐมํ มาสนฺติ จตูสุ วสฺสมาเสสุ ปฐมํ มาสํ. อุกฺกฑฺฒิตุกาโมติ อุปริ กฑฺฒิตุกาโม. อาสฬฺหีมาสเมว, น สาวณมาสนฺติ อตฺโถ. ชุณฺหสทฺโท จนฺทปภายุตฺโต มาโสติ อาห ‘‘มาเส’’ติ. จนฺทปภายุตฺโต มาโสติ อาห ‘‘มาเส’’ติ. จนฺทปภายุตฺโต หิ มาโส โชตติ ทิปฺปตีติ ชุโณฺหติ วุจฺจติ. ตสฺมา ‘‘มาเส’’ติ สามญฺญโต วุตฺเตปิ ปุณฺณมิยุตฺโต มาโสว คเหตพฺโพ. กาจิ ปริหานิ นามาติ กิญฺจิ สีลาทีนํ หายนํ นาม. อญฺญสฺมิมฺปีติ วสฺสูปคมนโต อญฺญสฺมิมฺปิ. ธมฺมิเกติ ธมฺเมน ยุตฺเต.