๑๐๕. วชฺชนียปุคฺคลสนฺทสฺสนกถา

๑๘๓. หตฺถปาสูปคมนเมวาติ อุโปสถสงฺฆาทีนํ หตฺถปาสสฺส อุปคมนเมว. อิทํ ปาริวาสิยปาริสุทฺธิทานํ นาม น วฏฺฏตีติ โยชนา. ตสฺสาติ ปาริวาสิยปาริสุทฺธิทานสฺส. อนุโปสเถติ เอตฺถ อการสฺส อญฺญตฺถํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘อญฺญสฺมึ ทิวเส’’ติ. ตตฺถ อญฺญสฺมินฺติ ทฺวีหิ อุโปสเถหิ อญฺญสฺมึ. ยา สงฺฆสามคฺคี กริยติ, ตถารูปินฺติ โยชนา. โกสมฺพกภิกฺขูนนฺติ โกสมฺพิยํ นิวาสีนํ ภิกฺขูนํ. สามคฺคี วิย ยา สามคฺคีติ โยชนา. ‘‘ฐเปตฺวา’’ติ อิมินา อญฺญตฺราติ นิปาตสฺส อตฺถํ ทสฺเสติ. เย ปนาติ ภิกฺขู ปน สมคฺคา โหนฺตีติ สมฺพนฺโธ. อุโปสเถเยวาติ อุโปสถทิวเสเยว.

อิติ อุโปสถกฺขนฺธกวณฺณนาย โยชนา สมตฺตา.