๑๐๓. นคนฺตพฺพคนฺตพฺพวารกถา

๑๘๑. สภิกฺขุกาติ ปทสฺส สํวิชฺชนฺติ ภิกฺขู เอตสฺมิมาวาเสติ สภิกฺขุโกติ วจนตฺถํ ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘ยสฺมึ อาวาเส’’ติอาทิ. ยนฺติ อาวาสํ. ตทเหวาติ ตทหุโปสเถ เอว. อิมินา สเจ สกฺโกติ, ตทเหว คนฺตุํ, โส คนฺตพฺโพติ ทสฺเสติ. ‘‘อกตฺวา’’ติ อิมินา กตฺวา ปน คนฺตพฺโพติ ทสฺเสติ. ‘‘อญฺญตฺรา’’ติ นิปาโต ‘‘วินา’’ติ นิปาตสฺส ปริยาโยติ อาห ‘‘วินา’’ติ. อตฺตจตุตฺเถน วา อตฺตปญฺจเมน วา สงฺเฆน คนฺตุํ วฏฺฏตีติ โยชนา. เอตฺถ จ ‘‘อตฺตจตุตฺเถน วา’’ติ อิทํ อุโปสถกมฺมํ สนฺธาย วุตฺตํ. ‘‘อตฺตปญฺจเมน วา’’ติ อิทํ ปวารณากมฺมํ สนฺธาย วุตฺตนฺติ ทฏฺฐพฺพํ. วิหาเรติ วิหารสีมาย มหาสีมายนฺติ อตฺโถ. อิทญฺหิ วิหารสีมานํ อเภเทน วุตฺตํ. สีมาปีติ ขณฺฑสีมาปิ. น คนฺตพฺพาติ สงฺฆสฺส ครุกตฺตา น คนฺตพฺพา. เอตฺถาติ ขณฺฑสีมาทีสุ. ตสฺสาติ ภิกฺขุสฺส. คนฺตุํ วฏฺฏตีติ คณุโปสถฏฺฐานโต คนฺตุํ วฏฺฏติ, สงฺฆุโปสถฏฺฐานโต ปน น วฏฺฏติเยวาติ ทฏฺฐพฺพํ. วิสฺสฏฺฐอุโปสถา อาวาสาปิ อญฺญํ คนฺตุํ วฏฺฏตีติ โยชนา. อารญฺญเกนาปีติ อรญฺเญ เอกเกน นิวาเสนปิ. ตตฺถาติ อญฺญวิหาเร. อุโปสถนฺติ สงฺฆุโปสถญฺจ คณุโปสถญฺจ.

๑๘๒. ยนฺติ อาวาสํ. ตตฺถาติ ตํ อาวาสํ. คนฺตุํ สกฺโกมิ อิติ ชาเนยฺยาติ โยชนา. ตตฺถาติ ตสฺมึ อาวาเส. อิมินา เนว กโตติ สมฺพนฺโธ. เนว กโต ภวิสฺสติ อิติ ชาเนยฺยาติ โยชนา.