๑๐๐. สีโมกฺกนฺติกเปยฺยาลกถา

๑๗๗. อาวาสิเกนอาคนฺตุกเปยฺยาเล สพฺพํ เวทิตพฺพนฺติ สมฺพนฺโธ. เวทิตพฺพาการํ สห อุปมาย ทสฺเสนฺโต อาห ‘‘ยถา’’ติอาทิ. อาคนฺตุเกนอาวาสิกเปยฺยาเล ปน อาเนตพฺพนฺติ สมฺพนฺโธ. ปุริมเปยฺยาเลติ อาวาสิเกนอาคนฺตุกเปยฺยาเล. อาคนฺตุเกนอาคนฺตุกเปยฺยาเล ปน โยเชตพฺโพติ สมฺพนฺโธ. เอตฺถ จ เปยฺยาลนฺติ สทิสนยสฺส จ ตํชานนญาณสฺส จ ปาตพฺพํ รกฺขนํ เปยฺยํ, เปยฺยํ, เปยฺเย วา, เปยฺยาย วา อลติ สมตฺเถตีติ เปยฺยาลนฺติ วจนตฺโถ กาตพฺโพ.

๑๗๘. อาวาสิกานํ จาตุทฺทโส หุตฺวา กสฺมา อาคนฺตุกานํ ปนฺนรโสติ อาห ‘‘เยส’’นฺติอาทิ. ตตฺถ เยสนฺติ อาคนฺตุกานํ. ติโรรฏฺฐโตติ อาวาสิกานํ รฏฺฐสฺส อญฺญรฏฺฐโต. ติโรชนปทโตติ เอกรฏฺเฐปิ อญฺญชนปทโต. จาตุทฺทสิกํ อกํสูติ สญฺญานานตฺตวเสน จาตุทฺทสิกํ อกํสุ. อนุวตฺติตพฺพนฺติ อนุมตึ วตฺติตพฺพํ. น ปฏิกฺโกสิตพฺพนฺติ ‘‘น จาตุทฺทโส’’ติ วตฺวา น วาริตพฺพํ. น อกามาติ เอตฺถ กมุธาตุ อิจฺฉตฺโถ, กรณตฺเถ จ นิสฺสกฺกวจนนฺติ อาห ‘‘น อนิจฺฉาย ทาตพฺพา’’ติ.