๒๓. อโนโลกิยนิทฺเทสวณฺณนา

๑๘๑. อิตฺถิยาติ ตทหุชาตายปิ ทาริกาย. อาทาเส (จูฬว. ๒๔๗) วา อุทกปตฺเต วา อตฺตโน มุขํ อวโลเกยฺย, อสฺส ทุกฺกฏนฺติ สมฺพนฺโธ. ‘‘อนุชานามิ, ภิกฺขเว, อาพาธปจฺจยา อาทาเส วา อุทกปตฺเต วา มุขนิมิตฺตํ โอโลเกตุ’’นฺติ (จูฬว. ๒๔๗) วุตฺตตฺตาวณาทีนิ วา ‘‘ชิณฺโณ นุ โขมฺหิ, โน วา’’ติ เอวํ อายุสงฺขารํ วา โอโลเกตุํ วฏฺฏติ. อโนโลกิยวินิจฺฉโย.

อโนโลกิยนิทฺเทสวณฺณนา นิฏฺฐิตา.