๑๐. นานาติตฺถิยสาวกสุตฺตํ

๑๑๑. เอวํ เม สุตํ – เอกํ สมยํ ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน กลนฺทกนิวาเป. อถ โข สมฺพหุลา นานาติตฺถิยสาวกา เทวปุตฺตา อสโม จ สหลิ [สหลี (สี. สฺยา. กํ. ปี.)] จ นีโก [นิงฺโก (สี. ปี.), นิโก (สฺยา. กํ.)] จ อาโกฏโก จ เวคพฺภริ จ [เวฏมฺพรี จ (สี. สฺยา. กํ. ปี.)] มาณวคามิโย จ อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา อภิกฺกนฺตวณฺณา เกวลกปฺปํ เวฬุวนํ โอภาเสตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสุ; อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐํสุ. เอกมนฺตํ ฐิโต โข อสโม เทวปุตฺโต ปูรณํ กสฺสปํ อารพฺภ ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ –

‘‘อิธ ฉินฺทิตมาริเต, หตชานีสุ กสฺสโป;

น ปาปํ สมนุปสฺสติ, ปุญฺญํ วา ปน อตฺตโน;

ส เว วิสฺสาสมาจิกฺขิ, สตฺถา อรหติ มานน’’นฺติ.

อถ โข สหลิ เทวปุตฺโต มกฺขลึ โคสาลํ อารพฺภ ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ –

‘‘ตโปชิคุจฺฉาย สุสํวุตตฺโต,

วาจํ ปหาย กลหํ ชเนน;

สโมสวชฺชา วิรโต สจฺจวาที,

น หิ นูน ตาทิสํ กโรติ [น ห นุน ตาที ปกโรติ (สี. สฺยา. กํ.)] ปาป’’นฺติ.

อถ โข นีโก เทวปุตฺโต นิคณฺฐํ นาฏปุตฺตํ [นาถปุตฺตํ (สี.)] อารพฺภ ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ –

‘‘เชคุจฺฉี นิปโก ภิกฺขุ, จาตุยามสุสํวุโต;

ทิฏฺฐํ สุตญฺจ อาจิกฺขํ, น หิ นูน กิพฺพิสี สิยา’’ติ.

อถ โข อาโกฏโก เทวปุตฺโต นานาติตฺถิเย อารพฺภ ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ –

‘‘ปกุธโก กาติยาโน นิคณฺโฐ,

เย จาปิเม มกฺขลิปูรณาเส;

คณสฺส สตฺถาโร สามญฺญปฺปตฺตา,

น หิ นูน เต สปฺปุริเสหิ ทูเร’’ติ.

อถ โข เวคพฺภริ เทวปุตฺโต อาโกฏกํ เทวปุตฺตํ คาถาย ปจฺจภาสิ –

‘‘สหาจริเตน [สหารเวนาปิ (ก. สี.), สคารเวนาปิ (ปี.)] ฉโว สิคาโล [สิงฺคาโล (ก.)],

น โกตฺถุโก สีหสโม กทาจิ;

นคฺโค มุสาวาที คณสฺส สตฺถา,

สงฺกสฺสราจาโร น สตํ สริกฺโข’’ติ.

อถ โข มาโร ปาปิมา เพคพฺภรึ เทวปุตฺตํ อนฺวาวิสิตฺวา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ –

‘‘ตโปชิคุจฺฉาย อายุตฺตา, ปาลยํ ปวิเวกิยํ;

รูเป จ เย นิวิฏฺฐาเส, เทวโลกาภินนฺทิโน;

เต เว สมฺมานุสาสนฺติ, ปรโลกาย มาติยา’’ติ.

อถ โข ภควา, ‘มาโร อยํ ปาปิมา’ อิติ วิทิตฺวา, มารํ ปาปิมนฺตํ คาถาย ปจฺจภาสิ –

‘‘เย เกจิ รูปา อิธ วา หุรํ วา,

เย จนฺตลิกฺขสฺมึ ปภาสวณฺณา;

สพฺเพว เต เต นมุจิปฺปสตฺถา,

อามิสํว มจฺฉานํ วธาย ขิตฺตา’’ติ.

อถ โข มาณวคามิโย เทวปุตฺโต ภควนฺตํ อารพฺภ ภควโต สนฺติเก อิมา คาถาโย อภาสิ –

‘‘วิปุโล ราชคหียานํ, คิริเสฏฺโฐ ปวุจฺจติ;

เสโต หิมวตํ เสฏฺโฐ, อาทิจฺโจ อฆคามินํ.

‘‘สมุทฺโท อุทธินํ เสฏฺโฐ, นกฺขตฺตานญฺจ จนฺทิมา [นกฺขตฺตานํว จนฺทิมา (ก.)];

สเทวกสฺส โลกสฺส, พุทฺโธ อคฺโค ปวุจฺจตี’’ติ.

นานาติตฺถิยวคฺโค ตติโย.

ตสฺสุทฺทานํ –

สิโว เขโม จ เสรี จ, ฆฏี ชนฺตุ จ โรหิโต;

นนฺโท นนฺทิวิสาโล จ, สุสิโม นานาติตฺถิเยน เต ทสาติ.

เทวปุตฺตสํยุตฺตํ สมตฺตํ.