๙. สนฺธิตตฺเถรคาถา

๒๑๗. ‘‘อสฺสตฺเถ หริโตภาเส, สํวิรูฬฺหมฺหิ ปาทเป;

เอกํ พุทฺธคตํ สญฺญํ, อลภิตฺถํ [อลภึ หํ (ก.)] ปติสฺสโต.

๒๑๘. ‘‘เอกตึเส อิโต กปฺเป, ยํ สญฺญมลภึ ตทา;

ตสฺสา สญฺญาย วาหสา, ปตฺโต เม อาสวกฺขโย’’ติ.

… สนฺธิโต เถโร….

วคฺโค ปญฺจโม นิฏฺฐิโต.

ตสฺสุทฺทานํ –

กุมารกสฺสโป เถโร, ธมฺมปาโล จ พฺรหฺมาลิ;

โมฆราชา วิสาโข จ, จูฬโก จ อนูปโม;

วชฺชิโต สนฺธิโต เถโร, กิเลสรชวาหโนติ.

ทุกนิปาโต นิฏฺฐิโต.