๑๐. วฑฺฒมานตฺเถรคาถา

๔๐. ‘‘สตฺติยา วิย โอมฏฺโฐ, ฑยฺหมาโนว มตฺถเก;

ภวราคปฺปหานาย, สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเช’’ติ.

… วฑฺฒมาโน เถโร….

วคฺโค จตุตฺโถ นิฏฺฐิโต.

ตสฺสุทฺทานํ –

คหฺวรตีริโย สุปฺปิโย, โสปาโก เจว โปสิโย;

สามญฺญกานิ กุมาปุตฺโต, กุมาปุตฺตสหายโก;

ควมฺปติ ติสฺสตฺเถโร, วฑฺฒมาโน มหายโสติ.