๑๐. อชิตตฺเถรคาถา

๒๐. ‘‘มรเณ เม ภยํ นตฺถิ, นิกนฺติ นตฺถิ ชีวิเต;

สนฺเทหํ นิกฺขิปิสฺสามิ, สมฺปชาโน ปฏิสฺสโต’’ติ [ปติสฺสโตติ (สี. สฺยา.)].

… อชิโต เถโร ….

วคฺโค ทุติโย นิฏฺฐิโต.

ตสฺสุทฺทานํ –

จูฬวจฺโฉ มหาวจฺโฉ, วนวจฺโฉ จ สีวโก;

กุณฺฑธาโน จ เพลฏฺฐิ, ทาสโก จ ตโตปริ;

สิงฺคาลปิติโก เถโร, กุโล จ อชิโต ทสาติ.