๑๐. (ทุติย)-เทวสภตฺเถรคาถา

๑๐๐. ‘‘สมฺมปฺปธานสมฺปนฺโน, สติปฏฺฐานโคจโร;

วิมุตฺติกุสุมสญฺฉนฺโน, ปรินิพฺพิสฺสตฺยนาสโว’’ติ.

… เทวสโภ เถโร….

วคฺโค ทสโม นิฏฺฐิโต.

ตสฺสุทฺทานํ –

ปริปุณฺณโก จ วิชโย, เอรโก เมตฺตชี มุนิ;

จกฺขุปาโล ขณฺฑสุมโน, ติสฺโส จ อภโย ตถา;

อุตฺติโย จ มหาปญฺโญ, เถโร เทวสโภปิ จาติ.