๔๐๓. อฏฺฐิเสนกชาตกํ (๗-๑-๘)

๕๔. เยเม อหํ น ชานามิ, อฏฺฐิเสน วนิพฺพเก;

เต มํ สงฺคมฺม ยาจนฺติ, กสฺมา มํ ตฺวํ น ยาจสิ.

๕๕. ยาจโก อปฺปิโย โหติ, ยาจํ อททมปฺปิโย;

ตสฺมาหํ ตํ น ยาจามิ, มา เม วิเทสฺสนา [วิทฺเทสนา (สี. ปี.)] อหุ.

๕๖. โย เว ยาจนชีวาโน, กาเล ยาจํ น ยาจติ;

ปรญฺจ ปุญฺญา [ปุญฺญํ (สฺยา. ก.)] ธํเสติ, อตฺตนาปิ น ชีวติ.

๕๗. โย จ [โย เว (ก.)] ยาจนชีวาโน, กาเล ยาจญฺหิ ยาจติ [ยาจํปิ ยาจติ (สฺยา.), ยาจานิ ยาจติ (ปี.), ยาจติ ยาจนํ (สี. นิยฺย), ยาจนํ ยาจติ (ก.)];

ปรญฺจ ปุญฺญํ ลพฺเภติ, อตฺตนาปิ จ ชีวติ.

๕๘. น เว เทสฺสนฺติ [น เว ทุสฺสนฺติ (สฺยา.), น เว ทิสฺสนฺติ (ปี.), น วิเทสฺสนฺติ (ก. อฏฺฐ.)] สปฺปญฺญา, ทิสฺวา ยาจกมาคเต;

พฺรหฺมจาริ ปิโย เมสิ, วท ตฺวํ [วร ตํ (สี.), วร ตฺวํ (ปี.)] ภญฺญมิจฺฉสิ [ยญฺญมิจฺฉสิ (?)].

๕๙. น เว ยาจนฺติ สปฺปญฺญา, ธีโร จ เวทิตุมรหติ;

อุทฺทิสฺส อริยา ติฏฺฐนฺติ, เอสา อริยาน ยาจนา.

๖๐. ททามิ เต พฺราหฺมณ โรหิณีนํ, ควํ สหสฺสํ สห ปุงฺคเวน;

อริโย หิ อริยสฺส กถํ น ทชฺชา, สุตฺวาน คาถา ตว ธมฺมยุตฺตาติ.

อฏฺฐิเสนกชาตกํ อฏฺฐมํ.