๔๐๔. กปิชาตกํ (๗-๑-๙)

๖๑. ยตฺถ เวรี นิวสติ, น วเส ตตฺถ ปณฺฑิโต;

เอกรตฺตํ ทิรตฺตํ วา, ทุกฺขํ วสติ เวริสุ.

๖๒. ทิโส เว ลหุจิตฺตสฺส, โปสสฺสานุวิธียโต;

เอกสฺส กปิโน เหตุ, ยูถสฺส อนโย กโต.

๖๓. พาโลว [จ (สี. สฺยา. ปี.)] ปณฺฑิตมานี, ยูถสฺส ปริหารโก;

สจิตฺตสฺส วสํ คนฺตฺวา, สเยถายํ [ปสฺเสถายํ (ก.)] ยถา กปิ.

๖๔. น สาธุ พลวา พาโล, ยูถสฺส ปริหารโก;

อหิโต ภวติ ญาตีนํ, สกุณานํว เจตโก [เจฏโก (ก.)].

๖๕. ธีโรว พลวา สาธุ, ยูถสฺส ปริหารโก;

หิโต ภวติ ญาตีนํ, ติทสานํว วาสโว.

๖๖. โย จ สีลญฺจ ปญฺญญฺจ, สุตญฺจตฺตนิ ปสฺสติ;

อุภินฺนมตฺถํ จรติ, อตฺตโน จ ปรสฺส จ.

๖๗. ตสฺมา ตุเลยฺย มตฺตานํ, สีลปญฺญาสุตามิว [สีลํ ปญฺญํ สุตํปิว (สฺยา.)];

คณํ วา ปริหเร ธีโร, เอโก วาปิ ปริพฺพเชติ.

กปิชาตกํ นวมํ.