๓๙๕. ปาราวตชาตกํ (๖-๒-๑๐)

๑๓๔. จิรสฺสํ วต ปสฺสามิ, สหายํ มณิธารินํ;

สุกตา [สุกตาย (สี. ปี.)] มสฺสุกุตฺติยา, โสภเต วต เม สขา.

๑๓๕. ปรูฬฺหกจฺฉนขโลโม, อหํ กมฺเมสุ พฺยาวโฏ;

จิรสฺสํ นฺหาปิตํ ลทฺธา, โลมํ ตํ อชฺชํ หารยึ [อปหารยึ (สี. ปี.)].

๑๓๖. ยํ นุ โลมํ อหาเรสิ, ทุลฺลภํ ลทฺธ กปฺปกํ;

อถ กิญฺจรหิ เต สมฺม, กณฺเฐ กิณิกิณายติ [อิทํ กณฺเฐ กิณายติ (ก.), กณฺเฐ กึนิกิลายติ (สฺยา.)].

๑๓๗. มนุสฺสสุขุมาลานํ, มณิ กณฺเฐสุ ลมฺพติ;

เตสาหํ อนุสิกฺขามิ, มา ตฺวํ มญฺญิ ทวา กตํ.

๑๓๘. สเจปิมํ ปิหยสิ, มสฺสุกุตฺตึ สุการิตํ;

การยิสฺสามิ เต สมฺม, มณิญฺจาปิ ททามิ เต.

๑๓๙. ตฺวญฺเญว มณินา ฉนฺโน, สุกตาย จ มสฺสุยา;

อามนฺต โข ตํ คจฺฉามิ, ปิยํ เม ตว ทสฺสนนฺติ.

ปาราวตชาตกํ [กากชาตกํ (สี. ปี.), มณิชาตกํ (สฺยา.)] ทสมํ.

ขรปุตฺตวคฺโค [เสนกวคฺโค (สี. ปี.), ขุรปุตฺตวคฺโค (สฺยา.), สูจิวคฺโค (ก.)] ทุติโย.

ตสฺสุทฺทานํ –

อถ ปสฺส สสูจิ จ ตุณฺฑิลโก, มิค มยฺหกปญฺจมปกฺขิวโร;

อถ ปญฺชลิ วาริช เมชฺฌ ปุน, อถ วฏฺฏ กโปตวเรน ทสาติ.

อถ วคฺคุทฺทานํ –

อถ วคฺคํ ปกิตฺติสฺสํ, ฉนิปาตํ วรุตฺตเม;

อวาริยา จ ขโร จ [เสนก (สี.), สูจิ จ (สฺยา. ก.)], เทฺว จ วุตฺตา สุพฺยญฺชนาติ.

ฉกฺกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ.