๓๙๓. วิฆาสาทชาตกํ (๖-๒-๘)

๑๒๒. สุสุขํ วต ชีวนฺติ, เย ชนา วิฆาสาทิโน;

ทิฏฺเฐว ธมฺเม ปาสํสา, สมฺปราเย จ สุคฺคตี.

๑๒๓. สุกสฺส [สุวสฺส (สี. สฺยา. ปี.)] ภาสมานสฺส, น นิสาเมถ ปณฺฑิตา;

อิทํ สุณาถ โสทริยา, อเมฺหวายํ ปสํสติ.

๑๒๔. นาหํ ตุเมฺห ปสํสามิ, กุณปาทา สุณาถ เม;

อุจฺฉิฏฺฐโภชิโน [โภชนา (ก.)] ตุเมฺห, น ตุเมฺห วิฆาสาทิโน.

๑๒๕. สตฺตวสฺสา ปพฺพชิตา, เมชฺฌารญฺเญ [มชฺเฌรญฺเญ (ก.)] สิขณฺฑิโน;

วิฆาเสเนว ยาเปนฺตา, มยํ เจ โภโต คารยฺหา;

เก นุ โภโต ปสํสิยา.

๑๒๖. ตุเมฺห สีหานํ พฺยคฺฆานํ, วาฬานญฺจาวสิฏฺฐกํ;

อุจฺฉิฏฺเฐเนว ยาเปนฺตา, มญฺญิโวฺห วิฆาสาทิโน.

๑๒๗. เย พฺราหฺมณสฺส สมณสฺส, อญฺญสฺส วา [อญฺญสฺส จ (สี. สฺยา.), อญฺญสฺเสว (ปี.)] วนิพฺพิโน [วณิพฺพิโน (สี. สฺยา.)];

ทตฺวาว [ทตฺวาน (ปี. ก.)] เสสํ ภุญฺชนฺติ, เต ชนา วิฆาสาทิโนติ.

วิฆาสาทชาตกํ อฏฺฐมํ.