๓๗๐. ปลาสชาตกํ (๕-๒-๑๐)

๑๐๕. หํโส ปลาสมวจ, นิโคฺรโธ สมฺม ชายติ;

องฺกสฺมึ [องฺคสฺมึ (ก.)] เต นิสินฺโนว, โส เต มมฺมานิ เฉจฺฉติ [ฉิชฺชติ (ก.)].

๑๐๖. วฑฺฒตาเมว [วทฺธิตเมว (ก.)] นิโคฺรโธ, ปติฏฺฐสฺส ภวามหํ;

ยถา ปิตา จ มาตา จ [ปิตา วา มาตา วา (ปี.), มาตา วา ปิตา วา (ก.)], เอวํ เม โส ภวิสฺสติ.

๑๐๗. ยํ ตฺวํ องฺกสฺมึ วฑฺเฒสิ, ขีรรุกฺขํ ภยานกํ;

อามนฺต โข ตํ คจฺฉาม, วุฑฺฒิ มสฺส น รุจฺจติ.

๑๐๘. อิทานิ โข มํ ภาเยติ, มหาเนรุนิทสฺสนํ;

หํสสฺส อนภิญฺญาย, มหา เม ภยมาคตํ.

๑๐๙. น ตสฺส วุฑฺฒิ กุสลปฺปสตฺถา, โย วฑฺฒมาโน ฆสเต ปติฏฺฐํ;

ตสฺสูปโรธํ ปริสงฺกมาโน, ปตารยี มูลวธาย ธีโรติ.

ปลาสชาตกํ ทสมํ.

วณฺณาโรหวคฺโค ทุติโย [อิมสฺสุทฺทานํ ตติยวคฺคปริโยสาเน ภวิสฺสติ].