๓๕๐. เทวตาปญฺหชาตกํ (๔-๕-๑๐)

๑๙๗. หนฺติ หตฺเถหิ ปาเทหิ, มุขญฺจ ปริสุมฺภติ;

ส เว ราช ปิโย โหติ, กํ เตน ตฺวาภิปสฺสสิ [มภิปสฺสสิ (สี.)].

๑๙๘. อกฺโกสติ ยถากามํ, อาคมญฺจสฺส อิจฺฉติ;

ส เว ราช ปิโย โหติ, กํ เตน ตฺวาภิปสฺสสิ.

๑๙๙. อพฺภกฺขาติ อภูเตน, อลิเกนาภิสารเย;

ส เว ราช ปิโย โหติ, กํ เตน ตฺวาภิปสฺสสิ.

๒๐๐. หรํ อนฺนญฺจ ปานญฺจ, วตฺถเสนาสนานิ จ;

อญฺญทตฺถุหรา สนฺตา, เต เว ราช ปิยา โหนฺติ;

กํ เตน ตฺวาภิปสฺสสีติ.

เทวตาปญฺหชาตกํ ทสมํ.

จูฬกุณาลวคฺโค ปญฺจโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

นรานํ อสกฺขิวสิมฺหวโร, นีลิยมคฺคิวรญฺจ ปุน;

ปุน รสายสกูฏวโร, ตถารญฺญ สารถิ หนฺติ ทสาติ.

อถ วคฺคุทฺทานํ –

กาลิงฺคํ [วิวรํ (พหูสุ)] ปุจิมนฺทญฺจ, กุฏิทูสก โกกิลา [กุฏิทูสํ พหุภาณกํ (พหูสุ)];

จูฬกุณาลวคฺโค โส, ปญฺจโม สุปฺปกาสิโตติ.

จตุกฺกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ.