๓๐๐. วกชาตกํ (๓-๕-๑๐)

๑๔๘. ปรปาณโรธา [ปรปาณฆาเต (สฺยา.), ปรปาณโรจํ (ก.)] ชีวนฺโต, มํสโลหิตโภชโน;

วโก วตํ สมาทาย, อุปปชฺชิ อุโปสถํ.

๑๔๙. ตสฺส สกฺโก วตญฺญาย, อชรูเปนุปาคมิ;

วีตตโป อชฺฌปฺปตฺโต, ภญฺชิ โลหิตโป ตปํ.

๑๕๐. เอวเมว อิเธกจฺเจ, สมาทานมฺหิ ทุพฺพลา;

ลหุํ กโรนฺติ อตฺตานํ, วโกว อชการณาติ.

วกชาตกํ ทสมํ.

กุมฺภวคฺโค ปญฺจโม.

ตสฺสุทฺทานํ –

วรกุมฺภ สุปตฺตสิริวฺหยโน, สุจิสมฺมต พินฺทุสโร จุสโภ;

สริตํปติ จณฺฑิ ชรากปินา, อถ มกฺกฏิยา วกเกน ทสาติ.

อถ วคฺคุทฺทานํ –

สงฺกปฺโป ปทุโม เจว, อุทปาเนน ตติยํ;

อพฺภนฺตรํ ฆฏเภทํ, ติกนิปาตมฺหิลงฺกตนฺติ.

ติกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ.