๒๙๘. อุทุมฺพรชาตกํ (๓-๕-๘)

๑๔๒. อุทุมฺพรา จิเม ปกฺกา, นิโคฺรธา จ กปิตฺถนา;

เอหิ นิกฺขม ภุญฺชสฺสุ, กึ ชิฆจฺฉาย มิยฺยสิ.

๑๔๓. เอวํ โส สุหิโต โหติ, โย วุฑฺฒมปจายติ;

ยถาหมชฺช สุหิโต, ทุมปกฺกานิ มาสิโต.

๑๔๔. ยํ วเนโช วเนชสฺส, วญฺเจยฺย กปิโน กปิ;

ทหโร กปิ [ทหโรปิ ตํ น (สี. ปี.), ทหโรปิ น (สฺยา.)] สทฺเธยฺย, น หิ ชิณฺโณ ชรากปีติ.

อุทุมฺพรชาตกํ อฏฺฐมํ.